تاثیر سطح فعالیت بدنی بر اهمال کاری تحصیلی و شادی و نشاط دانشجویان زن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی،واحد ایذه،دانشگاه آزاد اسلامی ،خوزستان،ایران

2 گروه تربیت بدنی،واحد ایذه،دانشگاه آزاد اسلامی،خوزستان،ایران

چکیده

هدف پژوهش حاضرتعیین اثربخشی سطح فعالیت بدنی بر اهمال‌کاری تحصیلی و شادی و نشاط بود. پژوهش از نوع تحقیقات نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانشجویان زن متاهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه بودند که در سال تحصیلی 96-95 به تحصیل اشتغال داشتند ، تعداد 90 نفر به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب شدند و در سه گروه، آزمایش یک، آزمایش دو و کنترل تقسیم شدند. ابتدا از هر سه گروه پیش آزمون به عمل آمد. سپس گروه های آزمایش در دو برنامه تمرینی متفاوت با سطح شدید و متوسط به مدت 8 هفته شرکت کردند و گروه کنترل در این مدت تمرینی دریافت نکرد. پس از پایان دوره تمرینی از هر سه گروه پس آزمون به عمل آمد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه اهمالکار تحصیلی راسولومون (1984) و پرسشنامه شادی و نشاط زارع (1390) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss و آزمون آنکوا استفاده شد. نتیجه پژوهش بیانگر تاثیر سطح فعالیت بدنی بر اهمال‌کاری تحصیلی و شادی و نشاط بود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effect of physical activity level on academic proclivity and happiness of women students

نویسندگان [English]

  • cobra emamirizi 1
  • shahla dehghan 2
1 education group,Izeh Branch, Islamic azad university,khuzestan,Iran
2 department of physical education
چکیده [English]

The aim of this study was to investigate the effect of physical activity level on academic proclivity and happiness. The research was semi experimental and pre-test, post-test with control group. The statistical population was all married female students of Islamic Azad University, Izeh Branch, who were studying in the academic year of 2016-2017. A total of 90 people were randomly selected and divided into 3 groups: 1, 2, and control. First, groups were tested pre-test, Then the experimental groups participated in two programs with a high and moderate physical activity level and the control group did not receive a training program during this period. After exercise, groups were tested to post-test. The data gathering tool was Roswellman Educational Inventory (1984) And Zare's joy and happiness questionnaire (2011). SPSS software and ANCO test were used to analyze the data. The result of the study indicated the effect of physical activity on academic proclivity and happiness and vitality (p> 0.05).

کلیدواژه‌ها [English]

  • Physical Activity
  • academic proclivity
  • Joy and happiness